Kendine açılan bir kapı…

Tanışmak, bazen kendinle yeniden buluşmaktır. Aslında işi zorlaştıran, zihninin karmaşasıdır.

Nefesle durduğunda, kalbinle dinlediğinde, yolun kendiliğinden kolaylaştığını fark edersin.

Bazen sen de cevaplarını dışarıda arıyorsun.

Huzuru, yönünü, doğruları hep başkalarından duymak istiyorsun.

Ama derinlerde biliyorsun ki, aradığın şey zaten sende.

Kalbinin sesini susturduğunda yoruluyorsun.

Oysa sadece bir an durup nefesini dinlediğinde, içindeki rehber sana yol göstermeye başlıyor.

Bu davet sana:

Kendine dönmek, nefesinle derinleşmek, iç sesini yeniden duymak için.

Bir eğitimden öte, kendine açılan bir kapı bu.

Sen hangi noktadan başlarsan başla, önemli olan adım atman.

Çünkü sen adım attığında, yol görünür olur.