Tesbih, O'nu her türlü eksiklikten tenzih etmek, yüceltmektir. Bütün kâinatın sessiz anışına nefesinle katılıyoruz.
Temel Fikir
Tesbih, 'Sübhânallah' demektir: O'nu tüm eksikliklerden uzak tutmak, kusursuzluğunu anmak. Gelenek, yalnızca insanın değil; gökyüzünün, yerin, her şeyin kendince O'nu andığını söyler.
Bu anışa katılmak, kendini büyük bir bütünün parçası olarak görmektir. Tesbih, küçük benliğin ötesine bakmaktır.
İzle
Her şey, kendince O'nu anar.
Alırken içinden 'Sübhânallah' (Allah'ı her türlü eksiklikten tenzih ederim) de; verirken bu yüceltmenin huzurunu hisset. Sessiz ama kalpten.
Nörobilim & Alışkanlık
Büyük, kendini aşan bir şey karşısında duyulan hayranlık (bilimde 'awe'), dikkati kendi dertlerinden bütüne kaydırır; araştırmalar bu hâlin stresi azalttığını ve iyi oluşu artırdığını gösterir.
Kendini daha büyük bir düzenin parçası olarak görmek, küçük benliğin gerginliğini gevşetir. Tesbih, tam da bu hayranlık ve genişlik hâlini besler.
Kendini aşan bir bütün karşısında duyulan hayranlık dikkati dertten genişliğe kaydırır; stres azalır, iyi oluş artar.
Hisset
Sakin nefesler al. Her alışta 'Sübhânallah'ı kalbine getir, her verişte kendini bu büyük anışın bir parçası olarak hisset. Küçük dertler, bu genişlikte yumuşar.
Günlük Hayatta
Mânâ ve Tefekkür
Ayet, anışın yalnızca insana özgü olmadığını söyler: var olan her şey kendince O'nu hamd ile anar. Bu, anışını yalnızlıktan çıkarır; nefesinle bu evrensel tesbihe sessizce katılırsın.
Tesbihle anışını bütün kâinatın anışına kattın. Sıradaki seansta anışın bir başka biçimine — hamde, yani şükre — geçiyoruz.
Önemli: Bu içerik manevi bir tefekkür ve nefes pratiğidir; tıbbi ya da psikolojik tedavinin yerini tutmaz. Nefes sırasında rahatsızlık hissedersen doğal nefesine dön. Zor bir dönemden geçiyorsan, güvendiğin biriyle ya da bir uzmanla paylaşmak iyi gelir.