Öz tanım: Koçluk, bir insanın “olması gereken” yere değil, “aslına” dönmesine yardım etmektir. Koç, danışanın içindeki ilahi emaneti (potansiyeli) görmesine engel olan perdeleri kaldırmasına eşlik eden bir Müzekkir (hatırlatıcı)’dır.
Koç; danışanın performansını artıran, hedeflerine ulaştıran profesyonel bir destekçidir. Sonuç odaklıdır, eylem planlarıyla ilerler.
Hedef, aksiyon, sorumluluk.
Koç; Allah’ın kuluna üflediği ruhu, ona verdiği potansiyeli (Emanet) görmesine engel olan vesveseleri kaldırmasına yardım eden bir Müzekkir’dir.
Fıtrat, hatırlatma, içsel dönüşüm.
Danışana kendi özünü, gücünü ve potansiyelini gösterir. Yorum katmadan, olduğu gibi yansıtır.
Yargılamaz, hüküm vermez. Sadece danışanın değişimine, çabasına ve fıtratına tanıklık eder.
Yolu göstermez, danışanın kendi yolunu bulması için içsel pusulasını hatırlatır. Yol arkadaşıdır.
Koç, danışanın nefsini arındırmasına değil, fıtratında var olan temiz cevheri hatırlamasına vesile olur.
Danışanın özünde var olan güç, korkular, travmalar ve toplumsal kalıplarla (perdeler) örtülmüştür. Koç, bu perdeleri kaldıracak soruları sorar ve güvenli bir alan tutar. “Sen zaten içinde cevheri taşıyorsun” farkındalığını uyandırır.
Hatırla: Sen sadece bir aynasın, bir şahitsin, bir yol arkadaşısın. Onun hakikati zaten içinde.
Koç, danışanın fıtratına (yaratılış kodlarına) güvenir. Ona dışarıdan bir kimlik dayatmaz; sadece kim olduğunu hatırlamasına yardım eder. “Ahsen-i Takvim” sırrına saygı duyarak, danışanın kendi potansiyelini inşa etmesine alan açar.