Sekiz yıl boyunca kendimi tanımlamaya çalıştım. Şapka şapka değiştirdim, mentor mentor aradım, alan alan ekledim. Bir gün adımın harflerine baktım — cevap zaten oradaymış.
Hayatım da öğrettiğim de aynı yol — cevherden mücevhere.
Ulaşmış değil; gelişmiş, yürümeye devam eden biriyim. Hem öğrenciyim, hem öğretmen. Yolun sonunda durup el sallayan değilim — yolda yürüyen biriyim. Sizden biraz önde olabilirim, ama aynı yoldayız.
Tekâmülde "başardım" yok — sadece yürümek var.
Bugün Anadolu kadını koç, eğitmen ve danışmanlara hizmet ediyorum. Yarın daha geniş bir kitleye. Aceleci genişleme yok — ama yön belli, kapı her zaman geniş açıkta.
Her program aynı yere götürür — sadece farklı kapıdan. Kendine, Rabbine, merkezine.
İhtiyacın hangi kapıdan giriyorsa — oradan başla.