Unutmak Bir Rahmettir

Kendini hatırla, Rabbini hatırla, merkezinde kal

Kerime Küçük Ergin · Bir Tekâmül Yolculuğu

Bu çalışma kâğıdı, “Kendine Dönüş” buluşmasının özüdür. Önce kısa bir not ile öğrenilenleri toplar, sonra her gün uygulayabileceğin bir sistem sunar, ardından kendin için dolduracağın alanlar ve hafta boyu sürdüreceğin bir ödev ile tamamlanır. Acele etme; bir oturuşta bitirmek zorunda değilsin.

Birinci kısım

Not — Aklında Kalsın

Unutmak bir nimettir

Bir şeyi unutup yeniden okuduğunda Cenâb-ı Hak onu sana ilk defaymış gibi gösterir. Unutmak, seni yeniden hayret ve hayranlık makamına çağırır. Her şeyi hatırlasaydık her şey sıradanlaşırdı.

Kusur görmeye başladıysan aşk bitti

Aşk bittiğinde şükür de biter. Şükür bittiğinde nimet sıradanlaşır, “ne var canım” deriz. Hâlbuki nefes alıp vermen bile bir mucizedir.

Bir şeyi değiştir, her şeyi değiştirirsin

İş değişmez; işe bakış açın, niyetin değişir. Ev temizliği bir yük değil; Bârî, Cemîl, Kuddûs isimlerini hatırlamanın bir vesilesidir. Mesele ne yaptığın değil, ne niyetle yaptığındır.

Teslim olmak, kabul etmek

“Ben yaparım, ben ederim, ben bilirim”i bırakıp “sen bilirsin yâ Rabbi” diyebilmek. Kabul etmek, savaşı bırakmaktır. Hiç olmamaktansa “oluyormuş gibi yapmak” bile iyiye doğru bir geçiştir.

İşaretleri okumak

Cenâb-ı Hak çoğu zaman cevabı sembollerin diliyle verir. Asıl mesele, kendini özel ilan etmek değil; her an bağ kurup gönderilen tevâfukları fark edebilmektir. İşaret gelir — biz çoğu zaman saymayız.

سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنفُسِهِمْ

“Onlara hem ufuklarda hem de kendi nefislerinde âyetlerimizi göstereceğiz; tâ ki hakk olduğu kendilerine iyice belli olsun.”

Fussilet sûresi · 41:53

Ufuklar dışarısı (âfâk); en derin yer ise içerisi (enfüs). Kendine dönüş, dışarıyı bırakıp kendi merkezine, oradan da Rabbine dönmektir.

İkinci kısım

Sistem — KeRiMe Pusulası

Gün içinde sıkıştığında, dağıldığında ya da bir karar veremediğinde bu üç adımı sırayla hatırla. Üçü birden bir nefeste tamamlanabilir.

Kendini hatırla

Şu an ne hissediyorum, neyle meşgulüm, hangi niyetle buradayım? Bedenimde, nefesimde ne oluyor?

“Şu an gerçekte neredeyim?”

Rabbini hatırla

Bu işi tek başıma taşımıyorum. “Yâ Rabbi, bunu sana getirdim, sen bilirsin.” İşin patronuna götüren bir kul gibi.

“Bunu kime teslim ediyorum?”

Merkezinde kal

Dış onayların gürültüsünden merkezine dön. “Yâ Rabbi, bugün benden muradın ne? Görevim ne?”

“Beni dağıtan ne; beni toplayan ne?”

Üçüncü kısım

Çalışma — Kendin İçin Doldur

1. Bugün ilk defa fark etmiş gibi hayran kaldığın bir nimet ne oldu? Unutup yeniden hatırladığın, sıradanlaşmışken yeniden “aa” dediğin bir şey.

2. Şu an savaştığın, kabul etmekte zorlandığın bir durum yaz. Yanına “teslim oluyorum” yazabilir misin?

3. Yük gibi gelen sıradan bir işini seç (bulaşık, çamaşır, yol…). Onu hangi niyetle / hangi esmâyı hatırlayarak ibadete çevirebilirsin?

4. Son zamanlarda Cenâb-ı Hakk’tan bir şey istedin mi? Sana nasıl bir işaret / tevâfukla cevap gelmiş olabilir?

5. Geçmişteki sen ile bugünkü sen arasındaki en büyük hayat dersin ne oldu?

Dördüncü kısım

Ödev — Bu Hafta

Bir hafta boyunca, küçük ama sürdürülebilir. Unutursan kendini suçlama; hatırladığın an kaldığın yerden devam et.

Şükür defteri (her sabah): Güne istiğfar ile başla, sonra bir cümle yaz: “Bugün hayran kaldığım şey…”. Tek cümle yeter.
Niyet çevirme (her gün bir iş): Sıradan bir işini seç, başlamadan önce niyetini hatırlat ve içinden bir esmâ söyle. Akşam fark ettiğin değişimi not et.
KeRiMe nefesi (günde 3 kez): Sıkıştığın anlarda dur, üç adımı bir nefeste hatırla: kendini → Rabbini → merkezini.
İşaret avcısı: Gün içinde bir tevâfuk, bir küçük cevap fark et ve yaz. Hafta sonunda hepsine birden bak.
Teslimiyet cümlesi: Çözemediğin bir konuyu her gün aynı cümleyle Cenâb-ı Hakk’a arz et: “Yâ Rabbi, bunu çözemedim; sana getirdim.”

Sekine elde edilmez — indirilir. Yoluna devam et.