Tercih · Eşik
Kervan mı, ordu mu?
İlk eşikteyiz.
İki Taife · İki Yol
Bu âyet, Bedir Savaşı öncesinde inmiş. Sahabilere iki seçenek sunulmuştur: ya Kureyş'in kervanı — kolay ele geçirilebilir, ganimet bol, savaşmaya gerek yok. Ya da Kureyş'in ordusu — zor, savaş gerekli, ama hak için.
Sahabiler ne istemişler? Doğal olarak kervanı. Daha kolay olanı. Ama Allah Teâlâ orduyu seçmişti onlar için. Daha zor olanı. Çünkü asıl zafer orada gizliydi.
Doğru olan, çoğu zaman zor olandır.
Hayatımdaki Kervan ve Ordu
Hepimizin önünde her gün iki taife var. Biri kolay, biri zor. Biri bizi rahata, diğeri büyümeye çağırıyor. Çoğu zaman birinciye meyilliyiz. Ama âyet bize "sizin için seçtiğim ikincidir" diyor.
Kervan ve Ordu Nasıl Ayırt Edilir?
İkisinin de görünüşü güzel olabilir. İkisi de bana mantıklı gelebilir. Ama asıl ayrım içeride. Aşağıdaki iki tarafı kıyaslayın — kendi kararlarınızda hangi taraf daha çok parlıyor?
Kolay olan
Hızlı sonuç. Az emek. Az risk. "Bu kadarı yeter" hissi. Çevre onaylar. Vicdan rahat değildir ama "şimdilik tamam" der.
Doğru olan
Zorlu yol. Çok emek. Risk var. "Bunun arkasında durabilirim" hissi. Çevre belki anlamaz. Ama vicdan rahat eder.
Niye Kolayı Tercih Ediyorum?
Kolayı seçmenin altında genellikle bir korku var. Belki tembellik gibi görünür ama derininde başka bir şey var. Reddedilme korkusu, başarısızlık korkusu, "yapamam" inancı, kıymet bilmeme korkusu... Önce buradan başlayalım.
Bugünden itibaren
Allah Teâlâ benim için orduyu seçmiş — daha zor ama daha doğru olan. Ben de hayatımdaki tercihlerde, bana zor gelen ama doğru olan tarafı seçeceğim. Allah'ın benim için seçtiğine güveneceğim.
Şu an aşağıdaki konuda ordu tarafını seçeceğime niyet ediyorum:
Kolayı isterim,
ama O doğru olanı bilir.
Kervana göz atan kalbim,
orduya yürüyen niyetim olsun.