Yirmi bir gün boyunca üç soruya bakacaksın: neredesin, kimsin, seni ne şekillendirdi.
Bu bir okuma değil, bir kazı çalışması.
Her gün bir kapı açılır; ertesi gün bir sonraki. Aynı gün iki gün birden çalışamazsın. Bunun sebebi şu: fark etmek zaman ister. Bir soruyu sabah sorar, cevabını akşam bulursun.
Her günün dört parçası var. Önce kısa bir ders. Sonra derin kazı soruları — bunları defterine yazman en iyisi. Ardından o güne özel bir nefes çalışması. En sonda akşam muhasebesi: tek soru, kendi cümlenle.
Yedinci, on dördüncü ve yirmi birinci günler hasat günleridir. Yeni bir şey açılmaz; geriye dönüp okur, bulduğunu toplarsın.
Yazdıkların yalnızca bu cihazda kalır, hiçbir yere gönderilmez. Önemli çalışmalarını kendi defterine de geçir.
Cevherini buldun. Sıradaki iş onu işlemek: kendi metodunu, mesajını ve teklifini kurmak.
İkinci kapıya bakHer gün bir kapı. Acele etme; kazı, hız işi değildir.