Cahiliye…
Bu kelimeyi duyunca çoğu insanın aklına eski zamanlar, putperestlik ya da tarihsel dönemler gelir.
Ama hiç düşündünüz mü, cahiliye gerçekte ne demek?

Cahiliye; insanın eski inançlarına sorgusuz sualsiz bağlı kalmasıdır.
Düşünmeden, tefekkür etmeden, okumadan, araştırmadan…
Ne gördüyse onu almak, ne söylendiyse onu yapmak…
Birilerinin dediğini, kendi zannıymış gibi yaşamak…

Oysa gerçek bilgi, insanın:
👉 Düşünmesi,
👉 Tefekkür etmesi,
👉 Okuması,
👉 Araştırması,
👉 Kendi içine dönmesi
ve öz varlığıyla buluşmasıdır.

Kişi kendi içiyle buluştuğunda, o özle temas eder.
Ve öz, nefisten çok daha öte bir şey sunar.
Özün sesi çok güçlüdür.
Özün sesi çok nettir.
İşte bu yüzden burayı iyi anlamak gerekiyor.

Cahiliye, insanın gördüğünü hiç bırakmaması,
hep aynı şeyleri sorgulamadan devam ettirmesidir.
Değişmeyen kalıplara, alışkanlıklara, ezberlere tutunmaktır.

Gerçek uyanış ise, bu kalıpları fark edip özün sesine kulak vermekle başlar.